Saturday, May 03, 2008

Όλη η δικογραφία της βάρβαρης δικαστικής απόφασης


[Ενημέρωση 4.5.2008. Ο υπουργός Δικαιοσύνης με επιστολή του προς τον προϊστάμενο της Επιθεώρησης Δικαστών αρεοπαγίτη Δ. Κυριτσάκη, υπενθυμίζει ότι ήδη στο Ανώτατο Δικαστήριο εκκρεμεί ερώτηση εις βάρος του συγκεκριμένου δικαστή για οριστική παύση του, λόγω καθυστερήσεως αποφάσεων και αμέλειας. Ο Σωτήρης Χατζηγάκης ζητά από τον κ. Κυριτσάκη τις απαραίτητες αξιολογήσεις του σκεπτικού της απόφασης και τις δικές του ενέργειες].
Επειδή ακόμη δεν έγινε κάτι για να ανατραπεί η εξωφρενική δικαστική απόφαση του ομοϊδεάτη του Κ. Πλεύρη δικαστή Δημητρίου Γαβαλά για την διαταγή απόσυρσης του βιβλίου «Ζιγκ-ζαγκ στις νεραντζιές». Επειδή συνεργάτες του υπουργού της Δικαιοσύνης διοχέτευσαν στον Τύπο ότι θα πάρει μέτρα «κυρίως επειδή η δική του υπουργική θητεία κινδυνεύει να στιγματιστεί από την απαγόρευση ενός βιβλίου», λες και είναι προσωπικό το θέμα. Επειδή διοχετεύουν ότι «Μέσα στη Μεγάλη Εβδομάδα το πλήρες περιεχόμενο της απόφασης έφθασε στα χέρια του υπουργού» (την είχα στείλει με e-mail προς τον Υπουργό Δικαιοσύνης στις 15.4.2008, ώρα 7:52) και θα στείλει, λέει, «σκληρή επιστολή προς τον αρχιεπιθεωρητή των δικαστών κ. Δημ. Κυριτσάκη» αντί να ασκήσει τις κατά το άρθρο 91 του Συντάγματος αρμοδιότητές του.
Επειδή είναι εξαιρετικά χρήσιμο να γνωρίζει κανείς ποια επιχειρήματα έκανε δεκτά ο εν λόγω δικαστής, παραθέτω ολόκληρη την Αίτηση Ασφαλιστικών Μέτρων του Κ. Πλεύρη η οποία κατατέθηκε αντ’ αυτού από τον γιο του Θάνο (νυν βουλευτή του ΛΑ.Ο.Σ.), καθώς και το Σημείωμα με τις Προτάσεις του ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου και τις Προτάσεις του νομικού εκπροσώπου του Ελληνικού Δημοσίου. Διατηρούνται η μορφή, η ορθογραφία και η στίξη. Όλη τη δικογραφία θα τη βρείτε κάνοντας κλικ εδώ.
Σημειώνω μόνο τη φράση του Κ. Πλεύρη η οποία θα αρκούσε για να απορρίψει ένας σοβαρός δικαστής την αίτησή του:
«Έστω κι αν έλαβε κρατικό βραβείο, μάλλον από επιτροπήν ομοφυλοφίλων, πορνών κι’ άλλων ανηθίκων στοιχείων».
Μέλη της κριτικής επιτροπής ήταν οι: Γιάννης Παπακώστας, Δημήτρης Αγγελάτος, Κατερίνα Κωστίου, Αλέξανδρος Αργυρίου, Μάριος Μαρκίδης, Δημήτρης Νόλλας, Στρατής Χαβιαράς και Στρατής Πασχάλης. Κι όμως, ο δικαστής Γαβαλάς ανταποκρίθηκε σε όλα τα επιχειρήματα του Κ. Πλεύρη, πολλές φορές υπερθεματίζοντας κιόλας, στην κατάφωρα αντισυνταγματική απόφασή του. Πρέπει όμως να ελεγχθεί διότι παρέλειψε να διαμαρτυρηθεί για την μη τήρηση ορισμένων αγνών παραδόσεων όπως η τιμή της αδελφής αλλά και για την αύξηση της τιμής του μπακαλιάρου. (Δεν θα παραλείψω κι εγώ λοιπόν να ξαναδώ το Banksy's Justice statue στις ιστοσελίδες του BBC – για τη Βρετανική Δικαιοσύνη ασφαλώς).

2 comments:

Moss Doe said...

Ψάχνοντας, λοιπόν, κάποιες απόψεις πάνω στο συγκεκριμένο θέμα, έπεσα πάνω στο blog αυτό, που το όνομα του παρέπεμπε πάνω σε ένα βιβλίο που είχα αγοράσει πριν δύο χρόνια και μέσα στις σελίδες του διάβασα πράγματα που πολλάκις είχα σκεφθεί. Αν, όπως υποθέτω, συγγραφέας του βιβλίου είναι ο συγγραφέας αυτού του blog, τότε ο η εκτίμηση μου (αν έχει καμία σημασία) γίνεται διπλή.

Στο θέμα μας. Η εξουσίες όλων των ειδών συνδέονται, τα ίδια υποχείρια μεταμφιέζονται και εμφανίζονται σε άλλα πόστα (άλλοι άνθρωποι ίδιοι χαρακτήρες). Ο δικαστής δεν διαφέρει από τον Πλεύρη, ο αστυνομικός δεν διαφέρει από δικαστή κοκ

Δεν περιμένω (δεν εκπλήσσομαι αν θέλετε) από τις αποφάσεις δικαστηρίων, πολιτικών, παπάδων... κι ίσως αυτό είναι το μεγαλύτερο μας πρόβλημα νομίζω, ότι για πράγματα που θα έπρεπε να νιώθουμε οργή, δεννιώθουμε καν έκπληξη...

Ο Αιρετικός - The Heretic said...

Γιατί άραγε να νιώθουμε έκπληξη όταν βλέπουμε φασίζουσες συμπεριφορές δικαστών και παπάδων; Όταν έγινε η "εθνοσωτήριος", βρέθηκε κανένας δικαστής να τους περιαδράξει και να τους ασκήσει δίωξη για εσχάτη προδοσία; Βρέθηκε κανένας - πριν το '67 - να στείλει στο απόσπασμα τον γερμανοτσολιά Γεώργιο Παπαδόπουλο; ΟΧΙ.

Σε ό,τι αφορά την εκκλησία, πάντα με το μέρος των τυράννων και των κατακτητών ήταν. Και μην ξεχνάμε ότι για το χριστιανισμό η δημοκρατία είναι "το πολίτευμα του διαβόλου" και το "Πηδάλιον" προστάζει να μισήται και να αφορίζεται κάθε τι ελληνικό.

Άρα, όλα αυτά είναι απολύτως προβλεπόμενα.